Државен шампион во планинско трчање, освоено прво место на низа меѓународни трки со препреки и уште многу одлични пласмани, Јумеихо терапевт и вљубеник во природата… Ова се само дел од работите што можат да се кажат за Марјан Бонев, супер-кул дечко од Велес кој моментно живее и работи во Франкфурт, Германија.
Во пресрет на најголемиот предизвик за него во претстојниот период – европското првенство за трки со препреки во Холандија, поразговаравме со него за повеќе нешта, од предизвиците до исхраната и опоравувањето на мускулите. Подолу се неговите одговори 🙂
Како е да се натпреваруваш на ова ниво, со оглед на тоа дека веќе имаш освоено две први места и уште многу други одлични пласмани?
Отсекогаш сум имал желба за авантуристички трки, каде што има искачување по јажиња, мрежи, прескокнување висински препреки, носење и влечење вреќи, санки и сл., односно еден вид комбинацијата на трчање во планина и паркур – минување по однапред зацртана патека и совладување на препреки. За жал на Балканов прилично доцна доаѓаат светските трендови и ваквиот тип на трки, па така за прв пат учествував во јули 2014 на Spartan Race во Келн, единствената ваква трка за таа година. Подготовката за таа трка се состоеше од споделено искуство, мали финти и трикови од страна на Даниел Трбогазов кој во истата година имаше учествувано во Минхен, гледање видеа од трки на youtubе и регуларните подготовки за планинско трчање со кое почнав во 2013 година. Следната, 2015 се натпреварував на 4 трки од ваков тип, на кои имав освоено 2 први места, едно трето и едно петто место. Па 2016 знаев дека сакам да се подготвувам повеќе за ваков тип трки отколку класично трчање, па агендата засега брои 5 завршени трки и барем уште толку се во план.
Следниот предизвик е европското првенство во Холандија на 12 јуни. Како се подготвуваш за оваа трка?
Најголемиот предизвик треба да биде Европското првенство во Холандија, на кое учество треба да земат најдобрите од Европа во овој спорт. Подготовките во овој период главно се состојат на штимање на брзината на трчање и техниката за економично изведување на препреките. Веќе сум влезен во натпреварувачка сезона па така од почетокот на месец мај до викендот на Европското првенство немам викенд одмор односно секој викенд е трка. А во текот на работната недела имам еден тренинг за брзина, еден тренинг за снага и другите се помошни тренинзи за одржување на формата и опоравување.
Каков е еден ден во животот на Марјан. 🙂 Што јаде, колку спие, колку време тренира..?
Иако и самиот би сакал еден мој класичен ден да изгледа како ден на професионален спортист сепак засега не е така. Односно, се будам помеѓу 6 и 8 часот зависно од тренинзите во претходниот ден и потребата за повеќе или помалку одмор. Доколку не е ден за напорен тренинг, стандардно пијам вода со лимон или лимон-портокал сок и излегувам на првиот тренинг трчање во траење од 50 до 70 минути.Појадокот следува веднаш после тренингот и најчесто се овес, киноа, амарант потопени во топла вода, кокосово масло, чија, банана и друго свежо и суво овошје по желба и моментални залихи. Потоа следи краток работен ден. Работам како Јумеихо терапевт (акупресура, зглобно местење, лимфна дренажа), во паузата меѓу работа имам ручек, пример – свежа зелена салата или кратко обарена брокула, карфиол, морков, како и претходно сварен ориз, црн или црвен грав. Вториот тренинг е предвиден околу 18 часот и се состои од тренинг за баланс и снага (2-3 пати во неделата околу 60-90 минути) или повторно трчање (3-4 пати во неделата околу 40-50 минути). Иако малку доцна, но така налагаат останатите обврски, вечерата е дури во 21 часот. Се стремам да легнам пред 23, но реално успевам да биде кратко пред 24 часот, што исто претставува успех и солидно време за одмор поради тоа што што инстант лесно заспивам. 🙂
Што преземаш за опоравување на мускулите по секој тренинг, а што правиш по завршување на една трка?
По секој тренинг, особено напорен, многу е важно да се испие шејк и да се јаде колку може побрзо по завршувањето, односно никако да не се испушти 120 минутниот „прозорец”. Составот на тој шејк или оброк треба да биде комбинација од прости и сложени јаглехидрати и протеини. Исто така се мачкам со Алгасан мобил гелот за ладење и опоравување и третиот неизбежен дел од оваа рикавери трилогија е компресионата облека, особено за долниот дел од телото, нозете како целина. Сè горе-наведено важи и за после секоја трка, додека ако станува збор за лесен тренинг во тој случај битен е оброкот по тренинг, а зависно од акутна болка се мачкам и облекувам компресија.
Неколку зборови со кои би ги мотивирал оние што би сакале да се бават со овој спорт.
На првата трка одете пред сè да уживате во интересните препреки за кои често може да имате потреба и помош од вашите тимски другари или пак други учесници на трката. Пријавете се за средна или долга дистанца доколку не сте сами на трката и иако може ќе ви треба повеќе време да завршите, сепак сите моменти на скокање во
вода, валкање во кал и трчање низ убава природа со другарите се незаборавни. Дополнителна мотивација може да бидат и уникатните финишерски медали кои се добиваат за успешно завршена трка.
Доколку сте натпреварувачки калибар како мене во тој случај знајте дека ниту чиста трчачка брзина, ниту големи мускули нема да ве однесат брзо до целта. Мојата дефиниција за успех е 70% брзо трчање и 30% економија на поминување препреки. Ви треба брзина, а воедно и снага во нозете, трупот и горниот дел од телото.
